Dag 7: Austin - San Antonio

Hotel: Drury Plaza Hotel San Antonio North Aantal miles gereden:  104 miles (167 km) Hoogste temperatuur vandaag: 101°F (38° C)

Na een goede nacht en ongeveer hetzelfde ontbijt, vertrokken we stipt op tijd naar het State Capitol. Austin is de hoofdstad van Texas, dus wilden we dat wel bezoeken. Omdat het zondag is, is alle straatparking gratis, dus we stonden vlakbij. De koepel viel al van ver op. Het gebouw is lichtroze ipv wit. Toch misstond dat niet met het groene omliggende park errond. Eens door security waren we vrij om te stappen waar we wilden. Op het gelijkvloers stond een grote cirkel met weer een enkele ster in. Texas heet de 'lone star state' en daar zijn ze nog steeds erg fier op. Alles blonk dat het bijna schitterende aan je ogen. Ik vond het prachtig. Zelfs de treden van de trap hadden een zwart gelakt randje dat nergens afgesleten was! De koepel was net zoals in het Capitool in DC ook hier ook erg prachtig. We stapten via de mooie brede trappen naar het eerste verdiep. Daar konden we binnen in de chamber of representatives en net ertegenover (lees 100m verder dus🙄) lag de chamber of senate. Het zag er allemaal poepsjiek uit. Elk lid zit aan een aparte tafel met lederen stoel en telefoon. De leden komen slechts enkele keren samen op vaste tijdstippen ofwel als de gouverneur ze oproept. Ze stemmen wetten die enkel gelden voor de staat Texas. Beide kamers zijn evenwaardig en moeten elkaar proberen overtuigen. Er zat een vriendelijke mevrouw die ons het hele systeem uitlegde. De leden worden rechtstreeks door de Texanen verkozen. Zij zetelen niet ook nog eens in Washington, dat zijn 2 andere verkozenen. Best interessant om te leren hoe het er overal anders aan toe gaat. Op de tweede verdieping konden we een rondgang maken dichter bij de koepel en op de derde nog eens. Overal hingen schilderijen van de vorige gouverneurs en veldslagen die er geweest waren. Sinds 1836 is Texas een onafhankelijk land. Dat is het 10 jaar lang gebleven vooraleer ze aansloten bij VS owv financiële redenen. Na nog wat foto's van buitenaf reden naar het graffitipark. Dat viel ons wat tegen. Het is nochtans wel bekend want er kwamen veel mensen een kijkje nemen. Sommige tekeningen waren wel mooi. Er waren ook redelijk veel jongemannen bezig met 'spuiten'. Ze hadden allemaal een masker op. De geur kwam zelfs ons al tegemoet. Na een paar foto's zijn we vertrokken richting San Antonio, de laatste stad in Texas. Verder zullen het kleine gehuchtjes worden...ben benieuwd. Op weg naar San Antonio nog eens getankt. Dit keer was het slechts 1,89$. Zo gaat het goed! In San Antonio vonden we dicht bij het centrum een parking op straat. Dat was gratis omdat het zondag was. Geen idee waarom alle mensen dus maar aanschoven voor een betaalde parking van 15$?! De Alamo is de bekendste missie van Texas. Hier werd de strijd gestreden tot de onafhankelijkheid van Texas. Er stond en hele lange rij te wachten. De rij schoof redelijk vlot door en was onder een plantenpergola. We sloten dus ook maar aan. Wat een teleurstelling was het binnenin🙄 gewoon een kleine lege kerk met enkele lege zijnissen. Iedereen vond het blijkbaar allemaal prachtig. Misschien was het voor ons niet zo omdat we bij ons al mooiere gebouwen uit die tijd gezien hebben. We hebben ook nog even in de tuin errond gewandeld, maar daar was behalve heel veel mensen niet veel anders interessants te zien. We vervolgden onze weg dan maar verder naar de Riverwalk. Het was ontzettend heet, het zweet droop gewoon van je af. Bij 38° in de schaduw kan dat moeilijk anders😩 en wat kwamen we tegen? Een Starbucks! Hoera! Een frappucino kon er met dit weer wel in en binnen in de airco smaakte hij alweer erg lekker. We namen elk een andere smaak: ik had die met aardbeien, Luc met chocoladebrokjes in en Marie-Laure met marshmellows😋 Toen we afgekoeld waren trotseerden we dapper weer de hitte, maar niet voor lang. Er waren hier nl kledingwinkels. En ja, we zijn met 2 meisjes nu, dus we moesten toch eens binnen gaan zeker. Marie-Laure scoorde een tshirt en 3 shortjes. Zij blij natuurlijk. Uiteindelijk kwamen we toch bij de riverwalk zelf aan. Dat is een kronkelende rivier die door de stad loopt en waar je langs beide kanten kan wandelen. Alles is opgevuld met restaurantjes. Er stonden geregeld blazers met waterstuivers om wat koeling te brengen. Verder vonden we het allemaal erg druk en we zochten ook niks om te eten, dus we zijn gewandeld tot aan het Hard Rock Cafe waar Luc weer een pin kocht. Verder keken we uit naar een zonnebril voor Marie-Laure, maar ze vond nergens een leuke🙄 We stapten het stuk weer terug naar de auto en waren eigenlijk blij dat we eens zo vroeg in een hotel toekwamen. We hebben een hele ruime kamer en zicht vanaf de 7de verdieping: ook eens iets anders! Ik typte de blog, beantwoordde wat mails en Luc sorteerde al wat foto's. Om 5.30u kregen we weer een aperitief aangeboden en een maaltijd. We aten lekker Chinees. Daarna ging iedereen douchen en keken we samen naar een serie.