Dag 21: Oklahoma City

Hotel: Hamptonn Inn & Suites by Hilton  Aantal miles gereden:  39 miles Hoogste temperatuur vandaag: 101 °F

Het ontbijt was weer wat specialer. Het past bij de chique kamer: cheesomelet ipv roerei enz. Maar er lagen ook eens zoete koeken. En hey, het is zondag, dus kon ik toch geen kersenkoek laten liggen zeker. Na een beker koffie en twee bekers cranberriesap konden we er weer tegen. De icevendingmachine werkte niet goed op ons verdiep, dus ik ging het even melden aan de receptie. Toen zei ze dat ik onze cooler mocht brengen naar de keuken en zij zou hem vullen. Luc met me mee om hem naar de kamer te dragen, want hij heeft geen wieletjes. Wat zagen we toen we in de kamer waren? Hij zat bomvol! Haha, zoveel ijs hadden we heel de vakantie nog nooit meegenomen. De kunst was toen om er nog flesjes water in te steken😉 We vertrokken naar het Centennial Land Run Monument in de stad. Vroeger woonden er enkel Natives in de staat. Toen ze echter deel ging uitmaken van de VS, moesten ze de helft van hun grond afgeven. De niet-nativeburgers die zich hier wilden vestigen, konden dit doen via een wedstrijd. Er werd een kanonschot afgevoerd en dan mochten ze te paard vertrekken. Wie ergens eerst zijn vlag plantte, had daar zijn stuk grond. Dat verhaal wordt hier voorgesteld door reuzegrote paarden en ruiters in steen die achter elkaar lopen en oa ook een rivier oversteken. Heel mooi. Het was al erg warm ook. Daarna reden we naar Oklahoma City National Memorial Museum. Bij een bomaanslag in Oklahoma City van 19 april 1995 vielen 168 doden en 800 gewonden toen het Alfred P. Murrah Federal Building getroffen werd door een autobom, geplaatst door ex-soldaat Timothy McVeigh. Tot 11 september 2001 was het de grootste terroristische aanslag binnen de landsgrenzen van de Verenigde Staten. De herdenkingsplaats bestaat onder andere uit een vijver, met aan weerszijden een grote poort. Op de ene poort staat 9:01 (voor de explosie), op de andere 9:03 (na de explosie), de vijver symboliseert 9:02, het tijdstip van de ontploffing. Aan de zuidkant van de plaats ligt een grasveld met daarop bronzen en stenen stoelen. Elke stoel symboliseert een persoon die is omgekomen bij de aanslag. De stoelen van de kinderen zijn kleiner dan die van de volwassenen. Aan de andere kant staat de "survivor tree" (de "overlevingsboom"), een boom die er al stond voor de aanslag, en het overleefde. Een klein gedeelte van het gebouw is niet opgeruimd, om de bezoekers te laten zien hoe groot de verwoesting was. Het was erg indrukwekkend. Iedereen was er stil. Aan de buitenkant had men de hekkens geplaatst die ze gebruikt hadden om de crimescene af te bakenen. Daar hingen allemaal bloemetjes, kransen, beertjes ed in als herinnering. Deed ons denken aan Flight 97. Daarna vertrokken naar het State Capitol. Daar was parking zat. Bijna bij allemaal stond er ofwel House ofwel Senat. Maar aangezien het zondag was, werkte er niemand en konden we kiezen. De eerste ingang die we kozen was gesloten, dus helemaal het gebouw rond gelopen in de hitte om langs de andere zijingang binnen te gaan. We moesten weer door beveiliging en nadien via de kelder met de lift naar het 5de en zo naar beneden afdalen. Dit alles wegens restauratiewerken, maar het was toch maar een beetje raar om daar zo in de kelder te lopen. Er was ook niemand anders te zien. Helemaal boven konden we in de kamer van het House of Representatives. Een kolossale zaal met mooie leren stoelen. Groter dan in Austin. De Senaat was niet open. Het kantoor van de gouverneur konden we zien en dat van zijn vervanger ook. Heeft wel cachet als je daar werkt! De koepel was uiteraard ook weer prachtig evenals het logo van de staat op de vloer beneden. De vloer blonk, nergens was een vuiltje te bespeuren. Het was nog even zoeken om de weg naar de kelder terug te vinden, want werkelijk alles was er gesloten. Geen magneet dus☺️ Als,laatste stop vandaag stond het 45th Infantery Division Museum op het programma. Het ging vooral over de geschiedenis van deze 45ste infanterie, maar er was ook een afdeling geweid aan WO2. Daar kon je achter glas het bedlinnen, tafellaken, zilveren bestek, koffieservies, glazen ed zien van Hitler! Ook zijn houten bakje waar hij zijn exemplaren van 'Mein Kampf' in bewaarde lag er en de eerste druk van het boek zelf natuurlijk ook. Zijn mantel stond er en zijn wimpel met het swastikateken. Geweldig om te zien. Het allerfrappantste wat er hing was zijn spiegel uit de bunker in Berlijn! De luitenant uit het Amerikaanse leger kwam uit Oklahoma en nam hem mee. Hij werd later gouverneur van Oklahoma. Buiten stonden ook een heleboel tanks en vliegtuigen opgesteld. Marie-Laure kreeg honger, dus zochten we een Subway want we hadden immers een bon van 10$ gekregen van het hotel. We kozen 2 footlongs uit die we deelden. Bij het afrekenen moesten we nog 2,67$ bijbetalen en de cc werkte niet om een of andere reden. Luc zocht dus naar cash, maar de vrouw achter ons zei zo maar dat zij wel zou betalen en gaf het geld aan de kassierster! Ongelooflijk! Kan je je bij ons gewoon niet voorstellen. Maar zij zei dat ze zo haar goede daad voor vandaag gedaan had. Chapeau! Marie-Laure wil al lang een iphone7, en de taxen in Oklahoma zijn lager dan in Dallas, dus reden we ook daar nog naartoe. Maar daar hadden ze er geen en ze verwezen ons door naar de applestore in het centrum. Na wat getwijfel moest ze er toch geen meer hebben. 👀Pubers😁 In het hotel aangekomen was onze kamer nog niet gepoetst. Het was toch al tegen 17u, dus dat vond ik niet leuk. We zijn dan maar in de lobby gaan zitten, waar ik deze blog getypt heb. In de kamer hebben we een hapje opgewarmd dat we van Walmart mee gebracht hadden en nog wat uitgerust. Morgen naar Dallas, dan is ons rondje compleet😩