woensdag 19 juli 2017
Dag 17: Alamagordo - Tucumcari
Vandaag was er weer scrambled egg bij het ontbijt! Joepie! Verder niet veel nieuws erbij. Marie-Laure blij dus met de crunchy speculoospasta waarvan we gisteren nog een extra pot gekocht hadden. We waren de enigen bij het ontbijt🤔 Op tv zagen we dat het de komende dagen gaat regenen. Dat zijn we naderhand al gewoon: elke dag een fikse regenbui. Onze eerste stop vandaag was Three Rivers Petroglyph Site. Er zijn 21000 petroglyfen te zien! Je kon er een wandeling van een mijl door maken, een heuvel op. We kregen eerst wat uitleg van een ranger, moesten dan cash de toegang van 5$ betalen, maar we kregen 25c korting mits we niet genoeg klein cash geld bijhadden.😃 Op een blaadje stonden 11 foto's van oude rotstekeningen die met een paaltje aangeduid waren op de trail, met een beetje uitleg bij. Men weet nog altijd niet waarom ze op deze berg tekeningen kwamen maken en waarom ze die bepaalde zaken tekenden. Het kan evengoed uit verveling geweest zijn bijvoorbeeld. Sommigen waren best mooi, anderen wat minder. Diegenen die niet vermeld stonden, vonden we het leukst. Er waren echt hele grote bij en ook fijne kleintjes. Wel knap dat het sinds 1500 voor Christus getekend is, en nog steeds allemaal zo duidelijk zichtbaar! We keerden langs een ander pad terug dan waar we geklommen hadden en zagen nog heel veel onaangetaste petroglyfen. De moeite, vooral omdat er hier zoveel bij elkaar liggen.
Daarna reden we verder naar Valley of Fires SP. Dat bestaat uit allemaal zwarte en bruine gestolde lava. Het was mooi maar het pad was een beetje braafjes vonden we. Gewoon een betonnen pad dat je moest volgen. We waren wel weer de enigen die de zon trotseerden om dit te doen👏. Luc trok weer ontzettend veel foto's, dus Marie-Laure zou ze vanavond niet uitkiezen zei ze zoals ze gisteren trouwens wel gedaan had. Dat was ik nog vergeten melden: het was haar selectie! ' dan staan er tenminste eens meer mensen op' - 15 jarigen hé😉 De tour tussen de lava was een rondje. Dus op het einde moesten we weer terug zigzaggend naar boven via het betonnen weggetje. Dus vond Marie-Laure er niks beters op dan de korte weg te nemen. Dat was zo veel leuker! Wij dus ook maar achter haar aan. Het ging nog sneller ook. Onze auto stond net geparkeerd aan een overdekt picknickpunt, dus hebben we hier gegeten met zicht op de lava.
Nadien reden we richting Tucumcari. Het lange rijden was geen straf: muziek luid, meezingen, blog al typen, en je zag vanalles langs de weg. Zo kwamen we oa een bord tegen dat meldde dat een bepaalde weg kon onderbroken zijn wegens testen met raketten?! Ik zag ook een graf in de tuin van al de ranches die we tegenkwamen en moest denken aan JR😉. Ook fata morgana's zagen we frequent. Er lag altijd precies water in de dalen op de wegen. Heel gek, want in Texas was dit dan ook echt zo. Hier, in New Mexico, dus niet én het is hier frisser. Onder fris verstaan we dan nog altijd 32°😱 Na een dikke twee uur altijd maar rechtdoor rijden zonder ook maar iets tegen te komen, geen tankstation, geen Mc, helemaal niks dus, werd de weg wel héél eentonig. Ik zag een afslag naar Ft Summer en wist dat Billy The Kid daar begraven lag. Dus even aan de kant gaan staan en gekeken op de gps, maar dan zouden we nog een uur langer onderweg zijn. We hebben wijselijk beslist hem daar vredig te laten liggen en hem geen bezoekje te brengen. Even later kwamen we eindelijk een waterpomp in werking tegen, die ook nog dicht bij de straat lag. Nu konden we eens goed zien hoe dat in zijn werk gaat. De wind doet de molen draaien, daardoor pompt de pomp water uit de grond dat via een aparte leiding in een reservoir terechtkomt. Van daaruit kunnen dan drinkplaatsen voor de koeien gevuld worden. Net toen we het een beetje beu werden, kwamen we een stukje op route 66 terecht. Oud motelletje en restaurantje gezien: altijd leuk. Zagen er wat vervallen uit, maar ze waren toch open! Van daaruit reden we de Interstate op en konden we wat sneller vooruit gaan.
We checkten mooi op tijd in en kregen weer een cookie. Na het uitladen, hebben we dat opgegeten en wat gesocialized. Het was buiten al bijna 40° C, dus we waren blij met de frisse airco in de kamer.
Naast het hotel is een K-Bobsteakhouse waar we gaan eten zijn. Het smaakte superlekker bij iedereen!
Daarna zijn we nog wat route 66 gaan verkennen. Echte oude motelletjes gezien, zelfs een waar Clint Eastwood in gelogeerd heeft. (niet te geloven hoe vuil en aftands het is)
We hadden ook nog een route gevonden die ons langs murals loodste uit die tijd. Mooi gedaan! We reden door de buitenwijken en merkten dat de meeste mensen hier echt arm zijn en in woningen wonen die bij ons al lang afgekeurd zouden zijn.
Terug in de kamer typte ik de blog terwijl Luc en Marie-Laure zenuwen speelden met de kaarten.
Voor het slapen gaan keken we nog naar een aflevering van onze serie.
Veel gezien vandaag!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Alweer vele mooie foto's gezien van jullie rondrit. Zeer prachtige rotsformaties en ....niet te vergeten de mooie foto van Marie-Laure.
BeantwoordenVerwijderenDie lava geeft toch altijd iets speciaals hé en ja; fata morgana's horen nu eenmaal bij hoge temperaturen.
Die serie die jullie volgen dat moet wel iets speciaals zijn denk ik!
Groetjes en hou jullie goed !!!
Blij dat jullie een leuke round-trip beleven,en met zijn drietjes,is het precies tof en comfortabel!.!!!!������
BeantwoordenVerwijderenNog veel succes en ...big Kiss ������xxx
Wat een verhalen weer! Heb na mijn vakantie HH globaal weer het verslag gelezen, lees als veel foto's gekeken.
BeantwoordenVerwijderenWat een avonturen weer over beestjes, wandelingrn, autoritten, eten etc. Geniet nog even, dan lees ik weer mee.